یادداشتی کوتاه بر فیلم نخستین انسان دمیین چیزل

نخستین انسان - ساخته‌ی دیمین چیزل
نخستین انسان - ساخته‌ی دیمین چیزل

یادداشتی کوتاه بر فیلم نخستین انسان دمیین چیزل

نخستین انسان – ساخته‌ Damien Chazelle

وبسایت اردبیل سینما تقدیم می کند: یادداشتی کوتاه بر فیلم نخستین انسان دمیین چیزل – قبل از تماشای فیلم، پیش انگاره ها برای بدبین بودن به ساخته جدید دیمین شیزل از درودیوار میبارید، آیا قرار است تماشاگر یک حماسه تخت میهن پرستانه باشیم که با تطهیر ناسا تخصیص بودجه هوا وفضا را به بیش از ۰٫۵% توجیه کند و یا چپ هایی که دستشان از ابواب جمعی کاخ سفید کوتاه مانده طبق عادت معهود مرثیه سرایی کرده اند تا با اُسکارباران کردنش (همچون “ارابه های آتش” و “جوخه” در دوره ریگان یا “تصادف” در دوره بوش پسر) بارخود را ببندند؟ شائبه برانگیزتر این سوال اساسی و مورد علاقه تئوریسین های توطئه است که چرا در هالیوودی که از یک سوژه محلی در شهرستانی کوچک بلافاصله یک فیلم پرآب و تاب در می آید رخداد غول پیکری فتح ماه تاکنون در آب نمک مانده است؟! ولی با آغاز نخستین سکانس از “نخستین انسان” بلافاصله منفی بافی ذهن پیشداور کنار رفته و ورای تمام تفاسیر و فرضیات فرامتنی با درامی خودبسنده روبرو می‌شویم که بدون آماس فرمالیستی و پیچیده نمایی قصه ای سهل و درگیرکننده را بازگو می‌کند.

پوستر فیلم اولین انسان

پوستر فیلم اولین انسان

در پیرنگ اصلی فیلم ماجرای یک خانواده معمولی را شاهدیم به سرپرستی مهندسی سختکوش و پدر/همسری دچار بحران مسئولیت های مغایر یکدیگر؛ ولی این بافت روایتگر در قبال زوج معصوم رایان گاسلینگ و کلر فوی (ارائه دهنده بهترین بازی فیلم) احساسات را اشباع نمی کند تا برای وجه تاریخی و وقایع نگارانه فیلم منافذی باقی مانده و دوسیه های هشت سال سپری شده با طمانینه و دُز مناسب تزریق شود؛ از چالش های سیاسی و اقتصادی اَبرپروژه آپولو گرفته تا احساس مسئولیت اخلاقی گفتمان لیبرالیسم/گلوبالیسم در کنار وقایعی چون فاجعه تکان دهنده شبیه ساز Gemini VIII همگی مفید و مختصر و بهینه مطرح شده تا سویه گزارشگرانه فیلم بدون پراکنده گویی کارکرد یک اثر مستند را تامین کند، آنهم به مدد تکنیک و جلوه های ویژه میخکوب کننده ای که از لحاظ بدعت حس و حال و طبیعی بودن (به ویژه سکوت مهیب ونفس گیر اوج فرود روی ماه) سر به آسمان ساییده و در ذهن مخاطب خواهد ماند.

ترکیب متناسب این مولفه ها با سبک بصری داکیو درام قابهای بسته فیلتر شده و حاشیه صوتی مینیمال (جاستین هورویتز را باید در عرصه آهنگسازی جدی تر گرفت) رویکردی است که در تضاد با عظمت و اُبهت موضوع فیلم کنتراستی هنرمندانه می سازد و امتیاز اصلی اثر نیز دقیقن پایبندی به این لحن اتخاذ شده و حفظ پلاستیک منسجم فیلم تا آخرین لحظه است جایی که در اختتامیه دلنشین “Quarantine” در پس تمام شدن ماموریت آپولو و هیاهویش مخاطب را مجدد به موتیف اولیه عودت می‌دهد.

اولین انسان - رایان گاسلینگ در نقش نیل آرمسترانگ

اولین انسان – رایان گاسلینگ در نقش نیل آرمسترانگ

همانطور که باید قدردان ناسای متهم به کوره پول سوزی بودن باشیم که ازین گام بزرگ بشریت گرفته تا مموری ها و دوربین های تلفن همراه (که بدون آنها روزمان شب نمی‌شود) را برایمان به ارمغان آورده؛ از سینما نیز سپاسگزاریم که چنین چکامه ای تدارک دیده تا به واسطه آن این حکمت ازلی را یادآوری کند: حتی برای انسان جاه‌طلب فاتح کره ماه هم؛ همچنان “عشق” و”خانواده” همه چیز است.

منبع: کافه سینما – (سردبیر: استاد امیر قادری)

 

به این یادداشت امتیاز دهید
Sending
User Review
0 (0 votes)
The short URL of the present article is: http://ardabilcinema.ir/jAWXq

برچسب ها

درباره: مرتضی طالب پور

مرتضی طالب پور

مدیر اسبق وبسایت انجمن سینماداران ایران به مدت 4 سال | تجزیه و تحلیلگر ارشد سیستم مدیریت هتلداری الماس داده | مدیر فعلی سامانه جامع اطلاعات سالن های سینمای ایران | مدیر کنونی وبسایت سینما قدس اردبیل از سال 1387 تاکنون | مدیر و نویسنده و مترجم در وبلاگ cinemayejavan.persianblog.ir | مدیر وبسایت اسپرادو شاپ | مدیر و طراح سایت دولوپر استودیو | مدیر ده ها وبسایت غیر سینمایی...

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “یادداشتی کوتاه بر فیلم نخستین انسان دمیین چیزل”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ما را دنبال کنید

شارژ مستقیم سیم کارت اعتباری

شارژ سیم کارت اعتباری

مدیا اد

ورود به سایت

آمارگیر

نماد ساماندهی

logo-samandehi